Categoriearchief: gevoel

Een ‘schat’ van een collega

 

Een ‘schat’ of een ‘bron’ van een collega?

Zou jij een voorkeur hebben of men je benadert als een ‘human treasure’ of als een ‘human resource’ ? Zou een verschil in benoeming ook een verschil in behandeling als gevolg hebben?

Hoe zou het zijn als stelling aan te nemen dat er in ieder mens wel een (soms diep verborgen) schat(je) zit en een klimaat voor groei te verzorgen? Wat gebeurt er als we het niet op deze manier bekijken?

Hoe ook, het is hoe het is.

We hebben allemaal onze gezichtspunten, onze manieren van denken en oordelen en… wat aandacht krijgt, groeit.

Hopelijk geniet je van fijne ‘schatten’ in je gezelschap!

Fijne dagen, Nika

Het zijn maar woorden

Toen ik in augustus Leo Sonneveld van WDI (World Day of Interconnectedness) ontmoette, vernam ik dat hij de term “human resources” omvormt tot “human treasures”.

Ik begrijp hoe hij op die manier collega’s/mensen wil waarderen. Het zit hem in het taalgebruik die ‘er toe doet’ in de communicatie tussen mensen..

Soms zit er een wereld van verschil tussen het ene woord en een ander woord. Sommige mensen vinden het onzinnig, flauwe kul,… om hier mee bezig te zijn en zeggen dan “het zijn maar woorden, kom op zeg!”

Het leuke is dat mensen die dat beweren, sommige woorden moeilijk over hun lippen krijgen. Dit terwijl het toch maar woorden zijn. Wil je weten hoe dit komt? Vraag er me naar als we elkaar ontmoeten, dan vertel ik je dat graag.

Dat er een verschil in aanvoelen bestaat tussen woorden wil ik later eens  illustreren met een voorbeeld.