Categoriearchief: Rust

SAMEN ZEN-NEN in Halle: de kop is er af!

Op 31-01-2013 is SAMEN ZEN-NEN in Halle werkelijkheid geworden!

De mond-tot-mond aankondigingen brachten in de eerste bijeenkomst 8 mensen samen in mijn huiskamer. Ze kwamen uit Halle zelf, maar ook van verder (zelfs uit Nederland). De aanwezigen zijn haast allemaal vreemden voor elkaar. Binnen een kwartier is dat gevoel weg.

Lees verder SAMEN ZEN-NEN in Halle: de kop is er af!

Masseren: terug van weg geweest

Meer dan 10 jaar geleden gebeurde het dat ik gevraagd werd door centra zoals Coninxsteen (Koningsteen Kapelle-op-den-Bos), Rainbow (vzw in Dilbeek), … om hen bij te staan in de vraag van hun klanten. Mensen kwamen toen van heinde en verre naar me toe om gemasseerd te worden al dan niet in combinatie met een goed gesprek. In die periode investeerde ik steeds meer in opleidingen, in de vervolmaking van mezelf,  leerde ik therapeutische en communicatieve technieken. Ook onderzocht ik bijzondere woonvormen, nam ‘vrijwillige pleegzorg’ op me, was veel in buitenland… Dus, voor lange tijd bleef er nog maar weinig tijd over voor zaken als masseren.

Ik was er me zelf ook niet zo bewust van welke betekenis ik voor mensen met het masseren had. Het leek alsof het ‘Universum’ me van alle kanten signalen aan het sturen was:

– van diverse kanten kreeg ik opeens eenzelfde positieve feedback over mijn ‘massage-kunsten’;

– ‘toevallig’ zag ik een ‘oude massage-klant’ in de stad lopen. Iemand die ik jaren niet meer had gezien, omdat ik lang in Nederland had doorgebracht;

– nog iemand anders merkte op “Ha, heb je het gezien? Nu verkopen ze ook al massagetafels in de Makro”. Indertijd was het niet zo makkelijk geweest om een goede opvouwbare tafel op de kop te tikken die draagbaar was en daarbij ook nog eens betaalbaar was;

– in een wachtzaal lag er een tijdschrift met een artikel waarin men schreef dat de kwaliteit van een massage voor slechts 10% afhangt van de techniek en voor 90% van de liefdevolle aanraking en betrokkenheid. Daar zijn mensen gevoelig voor, daar knappen ze van op;

Ik word blij om mensen ‘onder liefdevolle handen’ te nemen en een goed gevoel te geven. Mijn liefde voor mensen is er, van nature. Uit feedback hoor ik dat ik die liefde ook uitstraal, dat die voelbaar is in mijn contact, mijn aanrakingen, mijn hugs, mijn knuffels … Een puur contact van hart tot hart, met ‘de mens in de mens’…

Na al die tekens heb ik dan ook besloten om het masseren weer opnemen.  Aandacht voor een  warmhartig, menselijk contact, … iets wat ook eeuwenoud bekend staat als deugddoend.

Kom je ook eens langs of kom ik naar jou toe?

Rouwen na dood, scheiding, verlies van gezondheid …

Verdriet en Rouw… en dan zoeken naar opluchting!

Mensen met verdriet, of in rouw , willen ontsnappen aan de pijnlijke gedachten van verdriet en zoeken naar opluchting.  Ze willen hun verhalen vertellen aan mensen die willen/kunnen luisteren. Aan mensen die durven te luisteren naar de verschrikkelijk  pijnlijke ellende. Mensen met verdriet, en zeker rouwenden, hebben geen behoefte aan mensen die overal hun mening over geven (tenzij er naar gevraagd wordt, natuurlijk) of op alles commentaar geven.  Mensen die niet goed luisteren weten ze wel op elk terrasje te vinden! En, mensen met verdriet zijn ‚uit hun lood geslagen’ door de ingrijpende gebeurtenis/beleving en zijn tijdelijk ontkracht. Door de zeurende, knagende pijn zijn ze helaas niet op sommige momenten niet zo alert (of soms té) op voor hen ongeschikt gezelschap.

Mensen met verdriet hebben behoefte aan mensen die luisteren  met ‚neutrale oren’, de combinatie bezitten van zachtheid én kracht,  die weten hoe belangrijk veiligheid en vertrouwen is  … en nog vele andere kwaliteiten in zich hebben.

… wordt vervolgd met “Mensen met verdriet, problemen of rouw”.

365.257 Different books