CapsJohan

Dit initiatief betreft een inzamelingsactie voor een ‘actieve’ rolstoel en 2 geschikte beenprotheses voor Johan is opgestart.

Het doel is om zo veel mogelijk plastic dopjes te verzamelen ten voordele van Johan. Hoeveel wij bij SIELA Center gespaard hebben is niet te geloven! Elk dopje werd bijgehouden tot er een kleurrijke verzameling doppen naar het inzamelpunt, bij bakker Locus, kon.

Resultaten op de website te lezen. Veel dank aan alle enthousiaste vrijwilligers die dit mogelijk maken!

Met de 2,4 ton opgehaalde dopjes uit maart, de 2,9 ton dopjes uit augustus en de giften samen, werd er € 1300 opgehaald. Dit geld werd gebruikt voor een supplement voor de rolstoel (handvaten aan de wielen, een rem achteraan en een kussen) en voor een tegemoetkoming aan de wagenaanpassing.

 

Hieronder het verhaal van Johan.

Johan is 38. Hij woont al jarenlang samen met zijn vriendin in een appartement op een eerste verdieping. Hun geluk kan niet op wanneer ze een dochtertje krijgen. Hij heeft werk en zijn vriendin is nog in verlengd zwangerschapsverlof – we schrijven maart 2008 – wanneer hij pijn krijgt in zijn rechtervoet en een kleine, etterende wonde zichtbaar wordt aan de tenen. Gelukkig gaat de wonde snel dicht. Wat niemand kan vermoeden is dat een bacterie de wonde is binnengedrongen en voortwoekert. De pijn wordt ondraaglijk. Zalf noch pijnstillers helpen en na enige tijd wordt Johans voet zwart. Op het rechterbeen steunen is onmogelijk geworden.

Na verschillende klinische onderzoeken en liters antibiotica via infuus in een kliniek in Brussel, wordt uiteindelijk Gasthuisberg ter hulp geroepen. Daar wordt na doorgedreven onderzoek een bacterie gevonden die extreem zelden voorkomt en die een ontsteking veroorzaakt op de vaatwanden. Gelukkig is deze niet besmettelijk. Nu de oorzaak gekend is, tracht men de ontsteking met man en macht te bedwingen. Helaas is de rechtervoet intussen al helemaal afgestorven en zijn de bloedvaten van het volledige onderbeen erg aangetast.

 We zijn juni 2008 wanneer het rechteronderbeen wordt geamputeerd tot halverwege de knie. Hiervoor krijgt Johan een basisprothese. Maar evenmin als de ‘vleesetende’ bacterie, geeft deze bacterie zich niet zomaar gewonnen. In december vertoont de linkervoet gelijkaardige kenmerken. De ontsteking stoppen blijkt onmogelijk en in mei 2009 wordt het linkerbeen geamputeerd tot 10 cm onder de knie. Er worden thans levenslange kinesitherapie, medicatie en controles in de kliniek voorzien want men weet dat de bacterie slaapt maar niet dood is.

Ondanks het fysische en psychische leed geven zij zich niet gewonnen. Johans vriendin verzorgt hem op bewonderenswaardige wijze nu hij gedoemd is zijn dagen door te brengen in zijn appartement : van de zetel naar de tafel en omgekeerd in een zware rolstoel. Na haar zwangerschapsverlof is Johans echtgenote thuis gebleven om voor hem te zorgen. Zijn thans tweejarig dochtertje is zijn grote vreugde.

Toch snakt hij ernaar opnieuw eens buiten te kunnen en hij hoopt vurig eens op ‘eigen benen’ te kunnen staan! Een ‘actieve’ rolstoel en voor beide benen een meer dan gewone prothese zijn daartoe een eerste vereiste …. maar financieel onhaalbaar. Dan praten we nog niet over essentiële aanpassingen aan de woning.

Plastic schroefdoppen van petflessen, selectief gesorteerd, hebben een extra waarde voor recyclagebedrijven. Meerdere bedrijven zijn dan ook bereid hiervoor een extra centje te betalen, vandaar onze campagne om deze doppen te verzamelen en op deze manier Johans gezinnetje financieel te verrassen en zo een hart onder de riem te steken.”