Tagarchief: verlies

“wie pijn heeft moet bij ouma zijn”

Mijn kleindochter van 6 vindt het helemaal geweldig dat ik in Halle dingen opzet en start met massages.

Toen ze dit vernam stond ze onmiddellijk aan mijn deur om ‘mee te doen met reclame te maken’. Ze maakte een tekening met de tekst “wie pijn heeft moet bij ouma zijn” . Ze gaf aan dat ik die tekening dan kon vermenigvuldigen en verspreiden.

Deze geste deed me deugd. Het was zo’n pure handeling, recht uit haar hartje. Ik was benieuwd hoe ze op deze tekst kwam en in het bijzonder op de kernachtige verwoording met het woord ‘pijn’. Ze verklaarde haar nader en zei “Ja, Ouma (Zuid-Afrikaans woord voor ‘de oudste moeder’) ik weet dat jij goed bent in mensen helpen die iemand verloren hebben of die in problemen zitten. En verdriet of problemen hebben, dat doet toch altijd pijn?”

Het raakte me en maakte me blij. Wat hebben die kleine mensjes van zo’n leeftijd al zo’n wijsheid!

Ik werd wat meegesleept in haar euforie om snel aan de slag te gaan om klanten te werven en wilde dan ook haar initiatief en inspanningen ondersteunen. Zo opperde ik het idee om deze tekening achter het raam aan de voorgevel uit te hangen. Maar de heftige reactie van iemand deed me gas terug nemen en zo bleef de tekening een tijdje op mijn koelkast prijken.

Zou de reactie van velen op straat ook zo zijn? Ik bleef met een dilemma achter. Kiezen voor negatieve reacties of haar werk de waardering geven die het voor mij verdiende? Ik wist er even geen raad mee. Tot op het moment waarop ik vernam dat mijn kleindochter ook wel eens mijn blog bekijkt en dat ze verwachtte dat ik die tekening wel op het web zou zetten.

En dat gaf voor mij de doorslag om dit dan wel te doen.

Voorbijgangers zien enkel een tekening en blijven misschien met vragen achter of met oordelen die op verkeerde aannames gebaseerd zijn.

Lezers van mijn blog kunnen op mijn website meer lezen over wat ik doe, hoe ik naar het leven kijk en erin sta.

Met de groeten van Nika

Rouwen na dood, scheiding, verlies van gezondheid …

Verdriet en Rouw… en dan zoeken naar opluchting!

Mensen met verdriet, of in rouw , willen ontsnappen aan de pijnlijke gedachten van verdriet en zoeken naar opluchting.  Ze willen hun verhalen vertellen aan mensen die willen/kunnen luisteren. Aan mensen die durven te luisteren naar de verschrikkelijk  pijnlijke ellende. Mensen met verdriet, en zeker rouwenden, hebben geen behoefte aan mensen die overal hun mening over geven (tenzij er naar gevraagd wordt, natuurlijk) of op alles commentaar geven.  Mensen die niet goed luisteren weten ze wel op elk terrasje te vinden! En, mensen met verdriet zijn ‚uit hun lood geslagen’ door de ingrijpende gebeurtenis/beleving en zijn tijdelijk ontkracht. Door de zeurende, knagende pijn zijn ze helaas niet op sommige momenten niet zo alert (of soms té) op voor hen ongeschikt gezelschap.

Mensen met verdriet hebben behoefte aan mensen die luisteren  met ‚neutrale oren’, de combinatie bezitten van zachtheid én kracht,  die weten hoe belangrijk veiligheid en vertrouwen is  … en nog vele andere kwaliteiten in zich hebben.

… wordt vervolgd met “Mensen met verdriet, problemen of rouw”.

365.257 Different books

Dood, scheiding, verlies van gezondheid …

Verlies, gemis, verdriet, boosheid, …

Waar leren mensen de vaardigheden om hiermee om te gaan? Wanneer beseft men dat er hulp van buitenaf nodig is wil men niet in meer problemen verzeilen?

Meestal zijn er op het verlies-moment allerlei zorgen, die de aandacht opeisen. Eigen verdriet plaatst men op de achtergrond,  men komt in een overleef-stand. Om terug tot echt leven te komen, is dikwijls steun van buitenaf nodig. En gepaste steun is veelal moeilijk te vinden.

Over ’t algemeen heeft men als rouwende behoefte aan persoonlijke aandacht. Aan iemand die luistert naar de verhalen, iemand die troost, begrip heeft en nieuw perspectief toont.  … wordt vervolgd met “Rouwen na dood, scheiding, verlies van gezondheid …”

http://www.flickr.com/photos/audringje/5499217282/

Foto op Flickr van Audringje